ചിരി പ്രചരിപ്പിച്ച ആള്‍
മലയാളികള്‍ക്ക് ചിരിയും ചിന്തയും ഒരുപോലെ നല്‍കിയവരുടെ പട്ടിക
തയ്യാറാക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യപേര് വരുന്നത് കുഞ്ചന്‍നമ്പ്യാരുടേതാണ്. പിന്നെ
ഇ വിയും സഞ്ജയനും. ഈ മൂന്നുപേരെയുമാണ് മലയാളത്തിന്റെ
ഹാസ്യസാഹിത്യശാഖയുടെ അസ്തിവാരമായി കണക്കാക്കുന്നത്
(വി കെ എന്‍, ചെമ്മനം, വേളൂര്‍ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി, സി പി നായര്‍, സുകുമാര്‍
തുടങ്ങി ഹാസ്യത്തിലെ ജനപ്രിയനാമങ്ങള്‍ വേറെയുണ്ടെന്നുള്ളത് ഓര്‍മിക്കുന്നു).
നാലാമത്തെ പേര് റ്റോംസിന്റേതായിരിക്കില്ലേ എന്ന് ഞാന്‍ ചിന്തിക്കാറുമുണ്ട്.
സാങ്കേതികമായി കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ആണെങ്കിലും ആ പംക്തി ഹാസ്യസാഹിത്യത്തിന്റെയും ശക്തമായ
സാന്നിധ്യമാണ്. ഒരു ഹാസ്യലേഖനത്തെയോ ഹാസ്യകഥയെയോ ആണ് റ്റോംസ് ഒരു പേജിലെ
ഒമ്പത് അല്ലെങ്കില്‍ പന്ത്രണ്ട് ചെറിയ കോളങ്ങളിലൂടെ മലയാളികളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കയറ്റിയത്.
കുഞ്ചന്റെയും സഞ്ജയന്റെയും ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിന്റെ മൂര്‍ച്ചയുണ്ട് അതിന്.
ഇ വിയുടെ ശുദ്ധഹാസ്യത്തിന്റെ ലാളിത്യം അനുഭവിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു പൊതുകഥയില്‍തന്നെ
കുഞ്ഞുകുഞ്ഞ് ഉപമുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ കാണാം. ഓരോ ബോബനും മോളിയിലും രണ്ട് ക്ളാസിക്
സൈഡ് കമന്റുകളെങ്കിലും ഉണ്ടാകും. കോര്‍പറേഷനുകളുടെ അപചയമാണ് ഒരു
ബോബനും മോളിയുടെയും വിഷയം. ആശാന്‍, ബോബന്, മോളി, ചേട്ടന്‍ എന്നിവര്‍
നടന്നുപോകുന്നു. ആശാന്‍ തലേന്ന് ഒരു സിനിമകണ്ടു. പക്ഷേ, സിനിമയുടെ പേര്
മറന്നുപോയി. എത്ര ഓര്‍മിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല. അപ്പോഴാണ് രണ്ടുപേര്‍ പത്രം
വായിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത്. കോര്‍പറേഷന്‍ ചെയര്‍മാന്റെ പ്രസ്താവന എന്ന
പത്രവാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആശാന്‍ പറയുന്നു: "കോര്‍പറേഷന്‍ ചെയര്‍മാന്‍
എന്നു കേട്ടപ്പഴാ ഓര്‍മിച്ചെ. സിനിമയുടെ പേര് കൊള്ളത്തലവന്‍''.
ചിരിശാഖ സൃഷ്ടിച്ചത് ചിലപ്പോള്‍ മറ്റ് ആരെങ്കിലുമാകാം.
പക്ഷേ മലയാളികള്‍ക്കിടയില്‍ ആ ചിരി പ്രചരിപ്പിച്ചത് റ്റോംസാണ്.
ചിരിയുടെ ക്ളാസിക് ലോകത്തേക്ക് കടക്കാനുള്ള വാതില്‍ തുറക്കാന്‍
മലയാളിയെ സഹായിച്ച താക്കോലാണ് റ്റോംസിന്റെ ബോബനും മോളിയും.
ആദ്യം അവസാനം
റ്റോംസിന്റെ 'എന്റെ ബോബനും മോളിയും' എന്ന ആത്മകഥ പുറത്തിറക്കി
മമ്മൂട്ടി കൌതുകത്തോടെ പറഞ്ഞത് അദ്ദേഹം അറബി പഠിച്ചത്
ബോബനും മോളിയിലുംനിന്നാണെന്നാണ്. അതായത്, വായന
അവസാനത്തില്‍നിന്ന് ആദ്യത്തിലേക്ക്. മമ്മൂട്ടിയെപ്പോലെ ആദ്യവായന
അവസാനപേജില്‍നിന്ന് തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു ബോബനും മോളിയുടെയും
മിക്ക വായനക്കാരും. ബോബനും മോളിയും ആദ്യം വായിക്കാനുള്ള
പിടിവലിക്കിടയില്‍ വാരികയുടെ പേജ് കീറിപ്പോകുന്നത് പല വീടുകളിലെയും
നിത്യസംഭവമായിരുന്നു. കുട്ടികള്‍ക്ക്, തങ്ങള്‍ ബോബനെയും മോളിയെയുംപോലെ
ആയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നുള്ള മോഹം. മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്ക്, ബോബനെയും മോളിയെയും
പോലെ രണ്ടുകുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന മോഹം. കാര്‍ട്ടൂണ്‍ എന്നതിനപ്പുറം
ബോബനും മോളിയും വ്യക്തിപരമായ ചിന്തകളിലും മലയാളിയെ സ്വാധീനിക്കാന്‍
തുടങ്ങി. യേശുദാസിനുമുമ്പും പാട്ടും പാട്ടുകാരും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും
യേശുദാസിലൂടെയാണ് പാട്ട് പ്രിയങ്കരമായിത്തുടങ്ങിയത് എന്നതുപോലെ
റ്റോംസിലൂടെയാണ് കാര്‍ട്ടൂണും കാര്‍ട്ടൂണിലെ ചിരിയും കാര്‍ട്ടൂണ്‍ കഥാപാത്രങ്ങളും
മലയാളിയുടെ ജീവിതത്തെ ഉത്സാഹഭരിതമാക്കിയത്.
കഥാപാത്രങ്ങള്‍
പാത്രസൃഷ്ടി– ക്യാരക്ടറൈസേഷന്‍– ഒരു ചലച്ചിത്രത്തെയായാലും നോവലിനെയോ
കാര്‍ട്ടൂണിനെയോ ഒക്കെ ആയാലും പ്രേക്ഷകന്റെയും വായനക്കാരന്റെയും മനസ്സില്‍
കയറ്റുന്നത് കഥാപാത്രസൃഷ്ടിയുടെ ശക്തിയാണ്. ആത്മകഥയില്‍ റ്റോംസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ
ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങളും വന്നവഴിയെക്കുറിച്ച് രസകരമായി വിവരിക്കുന്നു.
ബോബനും മോളിയും റ്റോംസിന്റെ അയല്‍പക്കത്തെ അതേ പേരോടെയുള്ള
രണ്ടുപേര്‍തന്നെയായിരുന്നു. റ്റോംസിന്റെ വീടിന്റെ വേലിയില്‍ ദ്വാരമുണ്ടാക്കി
എളുപ്പവഴിയില്‍ സ്കൂളിലേക്ക് ഓടിയിരുന്ന ബോബനും മോളിയും ആദ്യം റ്റോംസിന്
തലവേദനയായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ മോളി റ്റോംസിനോട് തന്റെ പടം വരയ്ക്കാമോ
എന്ന് ചോദിച്ചു. ചില വമ്പിച്ച മാറ്റംമാറിക്കലുകള്‍ തുടങ്ങാന്‍ ഒരു കുഞ്ഞ് നിമിത്തം
വേണമല്ലോ. കുഞ്ഞുമോളിയുടെ ആ ചോദ്യത്തില്‍നിന്നാണ് മലയാളത്തിന് ലഭിച്ച
വലിയ ചിരിയുടെ പിറവി. മറ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളായ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ്, ചേട്ടന്‍,
ചേട്ടത്തി, വക്കീല്‍, ഭാര്യ, രാഷ്ട്രീയനേതാവ്, ആശാന്‍, അപ്പിഹിപ്പി തുടങ്ങിയവരൊക്കെ
നേരിട്ട് അറിയാവുന്നവരെ പാകപ്പെടുത്തി എടുത്തതാണ്. ചിരിയുടെ നന്മ റ്റോംസ്
കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്കും നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. കുഴപ്പംപിടിച്ച ആ രാഷ്ട്രീയക്കാരന്‍പോലും
വായനക്കാരന്റെ സ്നേഹം കവരുന്നുണ്ട്.
അപ്പിഹിപ്പി പെണ്ണുകാണാന്‍ ചെന്നിരിക്കുന്നു.
പെണ്ണിന്റെ അപ്പന്‍ ചോദിക്കുന്നു: "പെണ്ണിനേം വേണം പതിനായിരം രൂപയും വേണോ?''
അപ്പിഹിപ്പിയുടെ കൂളായ മറുപടി.
"പെണ്ണില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല. പതിനായിരം രൂപ തന്നാലും മതി.''
തുടക്കക്കാരന്‍
പിന്നീട് മിമിക്രിവേദികളില്‍ മിമിക്രിയായി അവതരിപ്പിച്ച് കൈയടിനേടിയ
പല ഐറ്റങ്ങളുടെയും ഒറിജിനല്‍ അന്വേഷിച്ചുചെന്നാല്‍ എത്തുന്നത്
ബോബനും മോളിയിലുമാണ്. ആകാശവാണിയുടെ യോഗാപ്രോഗ്രാം കേട്ട്
യോഗ ചെയ്യുന്നയാള്‍ ബാക്കി ഭാഗം നാളെ എന്നുപറഞ്ഞ് പ്രോഗ്രാം നിര്‍ത്തുമ്പോള്‍
കൈയുംകാലും കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതൊക്കെ റ്റോംസിന്റെ ഭാവനയിലാണ്
ആദ്യം വിരിഞ്ഞത്. പിന്നീട് ഒരു സിനിമയില്‍ സൂപ്പര്‍ഹിറ്റായ മറ്റൊരു സീന്‍
ബോബനും മോളിയുടേതുമായിരുന്നു. അതിങ്ങനെ. വാഴക്കുല
